Elči Ibrahim-paša

Elči Ibrahim-paša, rodom iz Argiboza sa istoimenog otoka na istočnoj strani Grčke, travnički je sahib i dobrotvor koji se prvi put u historiji spominje 1684. godine kao privatni haznadar (rizničar) na dvoru sadri-azama Kara Ibrahim-paše.

Kao čovjek od povjerenja, marljiv i sposoban, bi primljen u državnu službu napredujući od džebedžibaše (zapovjednika jednog vojnog odreda) do pomorskog oficira dobivši titulu paše. Koliko je njegova vojnička i diplomatska karijera bila zapažena i cijenjena na turskom dvoru, pokazuje i podatak da je po sklapanju Karlovačkog mira 26. januara 1699. godine bio postavljen na čelo jedne mirotvorne delegacije upućene na austrijski dvor.

Tada dobija i nadimak „Elči“ što u prijevodu sa turskog znači „Mirotvorac“.
Sredinom 1700. godine postaje valija i tu dužnost obavlja u Temišvaru, Jonji, Sofiji, da bi 6. marta 1703. godine postao bosanskim vezirom. Dolazi u Travnik i tu kao bosanski vezir provodi nepunu godinu i pol.

Za to historijski relativno kratko vrijeme Elči hadži Ibrahim-paša Travniku daruje Medresu i u njoj osniva biblioteku, a potom jednu tekiju i mekteb. Za njihovo izdržavanje ovaj dobrotvor u Travniku je uvakufio (poklonio) više objekata među kojima ističemo jedan han, veliku kahvanu sa šest dućana, četiri mesarske radnje, pekaru, berbernicu, tabhanu, potkivačku radnju...

Iz Travnika odlazi u svoj rodni Agriboz, a svoju diplomatsku i vojničku karijeru završio je u Beogradu kao muhafiz, zapovjednik tvrđave, gdje je preselio na ahiret i ukopan uz džamiju sultana Sulejmana, oktobra 1708. godine.